سوده و روزهای زندگی

۸۹ درد کمتری داشت که قابل مقایسه با ۸۷ و ۸۸ نبود. ۸۹ در سکوت سپری شد و یا به قول اصطلاحی که دیروز کشف شد، سال گیاهی بود خیلی گیاهی؛ و البته سالی که بالاخره تونستم با خودم کنار بیام و این کنار اومدن برای خودم خیلی مهم بود. سال تحویل ۸۹ از خدا خواستم که  دیگه امسال از اشک خبری نباشه و همینطور هم شد خیلی کمتر از قبل زار زدم، خیلی کمتر و از این بابت خوشحالم. در کل سال خوبی بود سالی که بهارش سفر مشهد را از دل کویر مرنجاب برایم رقم زد و آخرین روزهای زمستانش هم در سفر گذشت سفری که فقط می دانستم باید بروم و باور دارم که این سفر  از بهترین تصمیم های زندگیم بود...